წინასაარჩევნო ლაბირინთები: არითმეტიკული და ლოგიკური პარადოქსები


პოლიტიკური შემოდგომა თანდათანობით შედის თავის აქტიურ ფაზაში და სრულიად საქართველო თანდათან იმკის დათესილს.  ზოგმა, უკვე, დაიწყო წიწილების დათვლა, ზოგიც მოსავლის დასაბინავებლად ემზადება, ყველა ერთად კი გამალებით ინაწილებს იმ ტყავს დათვისას, რომელიც მოკლული კი არა, მიზანშიც კი არაა ამოღებული…  გაგანია რთველია საქართველოში, საარჩევნო რთველი…

16 საარჩევვნო სუბიექტი (14 პარტია და 2 საარჩევნო ბლოკი) მონაწილეობს ამ არჩევნებში და, საერთო ჯამში, რამდენიმე ასეული კანდიდატი იყრის კენჭს მაჟორიტარად, რამდენიმე ასეულიც პარტიებისა და ბლოკების პროპორციულ სიაშია ჩაწერილი და პრაქტიკულად ყველა, ლამის, აბსოლიტურადაა დარწმუნებული, რომ ზუსტადაც რომ იგი გაიმარჯვებს ამ არჩევნებში. ვფიქრობ, ვფიქრობ და, მიუხედავავ იმისა, რომ ვარ მათემატიკოსი, მაქვს ინფორმაციის დამუშავების სერიოზული გამოცდილება, პროგრამისტისა და ანალიტიკოსის მრავალწლიანი სტაჟი, ვერანაირად ჩავსვი, ბევრი რამ, ლოგიკაში და ვერანაირად გამოვითვალე ის, თუ, ამ აღზევებული იმედიანობის ფონზე, რამდენი დეპუტატობის კანდიდატის ამბიციას უნდა ”გაუმზადდეს” ადგილი მე-8 მოწვევის პარლამენტში? და, საერთოდ, რამდენი დეპუტატობის კანდიდატის ამბიციას დაიტევს ახალი პარლამენტის კედლები, რამდენს ესიზმრება პარლამენტარის რბილი თუ თბილი ადგილი – 300-ს, 500-ს, თუ, სულაც, 2012-ს?

სხვადასხვა ტელეარხზე, ინტერნეტში თუ პრესაში ვუსმენ, ვუყურებ და ვკითხულობ ძალზედ მრავალფეროვან, მადისაღმძვრელ გამოსვლებს და ჩემთვის ვფიქრობ: თურმე რა უზომოდ უყვართ პოლიტიკოსებს ხალხი და რაოდენ დაუოკებელი სურვილი აქვთ უანგაროდ ემსახურონ მათ, რომ უარს ამბობენ საკუთარ კეთილდღეობაზე, ასევე, უპირობოდ ამბობენ უარს ყოველგვარ შეღავათებსა თუ  დეპუტატის პრივილეგიებზე… და უცებ გამოვფხიზლდი ამ უტოპიური ფიქრებისგან…

მოკლედ, უხვად და უშურველად არიგებენ ყველგან და ყველასთვის ამ სანუკვარ… დაპირებებს. დიახ, ყველა, იდეალურ და ზღაპრულ ქვეყანაში ცხოვრებას პირდება საქართველოს მოსახლეობას, გვპირდებიან ოქროს კოშკების აშენებასაც (ალბათ, თავისას როცა აიშენებენ, ზოგიერთები, მას შემდეგ, მხოლოდ) და ამ დროს მთავარია უკეთ დავინახოთ და შევაფასოთ – ვინ ზღაპრებს გვპირდება, ვინ ღრუბლებში მონავარდე იდეებს და ვინ, მართლაც რომ, დაუღალავ და თავდაუზოგავ შრომას…

ერთი სიტყვით, ქართული პოლიტიკური სივრცე მაქსიმალურადაა გაჯერებული წინასაარჩევნო ”ფოჩიანი” დაპირებებით და მხოლოდ მომავალი გვიჩვენებს, თუ სინამდვილეში ვის რა უდევს გულში. დღეს კი სახეზე გვაქვს ძალზე დაძაბული წინასაარჩევნო კამპანია ქვებისა თუ ტალახის სროლის ფონზე; დღეს მხოლოდ სხვისკენ გაშვერილ თითს ვხედავთ, როცა მავანთ არ სურთ დაინახონ საკუთარი შეცდომები თუ მინუსები; დღეს ერთნი ცარიელ ჭიქას სავსედ აღიქვამენ, სხვებს კი სავსე ჭიქა, სულაც, ცარიელად ეჩვენებათ; დღეს ყველა გვიმტკიცებს ”მხოლოდ ჩემს ხელთაო ბედნიერების ფორმულა”, ვნახოთ რა იქნება ხვალ…

დღეს, მეც, ამის თქმა მსურდა თქვენთვის, ხვალინდელ სათქმელს ხვალ ვიტყვი, მით უფრო, რომ ბევრი რამაა, კიდევ, სათქმელი: არჩევნებში მონაწილე სუბიექტებსა და საარჩევნო სიებზე, პარტიების წინასაარჩევნო სლოგანებზე, კონტრასტულ მედია-გარემოზე, პოლარიზებულ საზოგადოებასა თუ ამომრჩევლების განწყობაზე და ა.შ., ასე რომ, დრო და დრო, ბლოგერის ჟურნალისტური ხედვით, კიდევ არაერთ პუბლიკაციას მოგაწვდით შემდგომშიც

edi (163x156, 30Kb)
ედნარ მგელაძე (Ednar Mgeladze)

About Edi Line

I’m Ednar Mgeladze. I live in Tbilisi, Georgia. I'm blogger

Posted on 08/09/2012, in არჩევნები, ბლოგერის ჟურნალისტური ხედვა, პოზიცია და მოსაზრები. Bookmark the permalink. დატოვე კომენტარი.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: