არა ძალადობას, არა წამებას, არა სისასტიკეს!


გუშინ, დაპირებისამებრ, მინდოდა არჩევნებთან დაკავშირებული ახალი პუბლიკაციის გამოქვეყნება, თუმცაღა, იმ შემზარავი კადრების ნახვის შემდეგ, რაც გადაიცა სხვადასხვა ტელეარხით, თემის გამოქვეყნება კი არა მეტყველების უნარი დავკარგე…

ყველასთვის ცნობილია, რომ, გასული თვის ბოლოს, ნორვეგიაში, დამთავრდა ანდრეს ბრეივიკის სასამართლო პროცესი. იმავე პერიოდში გამოქვეყნდა ინფორმაცია იმასთან დაკავშირებით, თუ რა პირობებში იცხოვრებდა, ციხეში, ეს ნორვეგიელი ტერორისტი, ეს პირსისხლიანინ ჯალათი და ჩემი მხრიდანაც ერთგვარი გულისტკივილი გამოვხატე იმის გამო, რომ მსგავსი პირობები, შესაძლოა, ბევრს არ ჰქონოდა, მსოფლიოში, საპატიმრო ადგილებს გარეთ. ასევე გავრცელდა ფოტოები იმ საკნისა, რომლის მსგავსშიც იცხოვრებდა ბრეივიკი. აღინიშნა ისიც, თუ რაოდენ იქნებოდა დაცული მისი უფლებები და რა სახის პრივილეგიებიც ექნებოდა, მას, ციხის პირობებში.

ეს ნორვეგიაში, საქართველოში კი…

საქართველში კი, სასჯელ-აღსრულებით სისტემაში, საპატიმრო ადგილებში, გადაღებული შემზარავი კადრები ვიხილეთ, გუშინ და დღეს, ტელეეკრანიდან თუ სოციალურ ქსელებში, შემზარავი კადრები არაადამიანური მოპყრობის, ძალადობისა და წამების… ადამიანთა მიმართ ასეთი საშინელება, ასეთი ცინიკური დამოკიდებულება, მართლაც რომ, ერის სირცხვილია და ნამდვილად არა აქვს მნიშვნელობა, უმწეო ადამიანთა მიმართ მსგავსი სისასტიკე, თავისუფლებაში მყოფი ადამიანის მიმართ ხდება თუ პატიმრის. მართლაც და, რა ცივილიზებულად ჟღერს ”თავისუფლებაში მყოფი ადამიანი” და განა საკმარისია მხოლოდ ჟღერადობა სიტყვებისა? დიახ, მართლაც, შემზარავი კადრები იყო გადაღებული  პატიმრების მიმართ ძალადობისა, რომლებიც, თუმცაღა, პატიმრები არიან, მაგრამ მათთვის სახელმწიფოს, ნამდვილად, არ ჩამოურთმევია ღირსება და შინაგანი თავისუფლება, მას ციხეშიც უნდა იცავდეს საქართველოს კონსტიტუცია და საერთაშორისო ნორმები!

ალბათ, კიდევ არაერთი ფარული ჩანაწერი გავრცელდება, კიდევ არაერთი განცხადება გაკეთდება, პროტესტის ტალღაც აგორდება და ხალხიც ადეკვატურად შეაფასებს ყოველივე მომხდარს, თუმცაღა მთავარი შეკითხვა, მაინც პასუხგაუცემელი რჩება, ჯერჯერობით: რატომ მომრავლდა ასეთი სისასტიკე ადამიანებში, რატომ ხდება დამცირების, ძალადობისა და წამების ასეთი შემზარავი ფაქტები, რატომ ხდება ყოველივე ეს? განა ესაა ჩვენი ღირსება? განა, სხვადასხვა სუფრაზე, სადღესასწაულო შეხვედრებზე თუ უბრალო, ჩვეულებრივ, საუბრებში, ჩვენ არ ვამაყობთ ჩვენი ისტორიით, კულტურით, ტრადიციებით, ადამიანის სიყვარულითა და პატივისცემით, განა ჩვენ არ ვამაყობთ, რომ ერთმანეთის გატანა შეგვიძლია და მხარში ამოდგომაო?!

კიდევ ბევრი ითქმება მომხდარის თაობაზე და უნდა ითქვას კიდეც, კიდევ მრავალი შეფასება მოყვება ყოველივე მომხდარს და, მთავარია, მაქსიმალურად ზუსტი და ადეკვატური პოზიცია დაფიქსირდეს ყველას მხრიდან. ახლა კი ყველას ერთი პოზიცია უნდა გვაერთიანებდეს:

არა ძალადობას!

არა წამებას!

არა სისასტიკეს!

ჩადენილ დანაშაულზე პასუხი უნდა აგოს ყველამ!

დაცული იყოს ადამიანის უფლებები!

edi (163x156, 30Kb)
ედნარ მგელაძე (Ednar Mgeladze: My fotos and internet-coordinates)

About Edi Line

I’m Ednar Mgeladze. I live in Tbilisi, Georgia. I'm blogger

Posted on 19/09/2012, in თავისუფლება. Bookmark the permalink. 2 Comments.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: